از علومی که سردر نمی آورم می گذرم ولی وقتی به شاهکارهای تاریخی و ادبی فکر می کنم با خودم می اندیشم که خالق آن باید روح بزرگی داشته باشد تا چنین اثری را خلق کند. گفتن آن ساده است اما واقعا روح بزرگی می خواهد. به این نکته که می رسم برایم سئوال ایجاد می شود و آن اینکه چه محرک هایی باعث آفرینش چنین روحیه هایی شده است؟ نقش جامعه در خلق این خالقان بزرگ به چه اندازه بوده است؟ در زمان فعلی و با توجه آنچه می بینم فکر نمی کنم جامعه چنین افرادی را در دامان خویش بپروراند و این فاجعه است. شاید بتوان به قضیه جور دیگری هم نگاه کرد: امروز دیگر نقش فرد آنقدر کم رنگ شده است

علل و عوامل جابجایی کانون های تجاری در خلیج فارس نوشته محمدباقر وثوقی یکی دیگر از کتاب هایی است که اخیرا مطالعه کرده ام. اگر کسی می خواهد کتابی روان در مورد تحولات اقتصادی و سیاسی خلیج فارس و شهرهایی همچون اُبله، بصره، سیراف، کیش، صحار، قلهات، هرمز، بندر لنگه، بندر کنگ و بندرعباس بخواند این کتاب بسیار مناسب خواهد بود چرا که درکی کلی از تحولات اجتماعی و اقتصادی این شهرها اما به زبانی ساده برای خواننده فراهم می کند. این کتاب در حقیقت بر اساس اندیشۀ یک نویسنده قدیمی به نام «ابن مجاور» نگاشته شده است. اندیشۀ محوری ابن مجاور در این جمله کتاب وی«تاريخال

قرار بود این جا فقط در مورد کتاب و کتاب خوانی بنویسم ولی نکته ای هست که واقعا نمیشه نگفت و آن بی قانونی مخابرات ایران است. باور کنید به اندازه ای که همراه اول به من پیام می فرستد خانمم که همراه اول واقعی بنده است پیام نمی فرستد. هر روز مجبورم چندین پیام همراه اول را به ظن اینکه ممکن است از خانواده یا دوستان نزدیک است بخوانم و خلاصه حسابی روی اعصاب است. چندین دفعه به کد اعلام شده که به منظور عدم دریافت پیامک تبلیغاتی هم بود اعتراض و انصراف خودم را اعلام کردم ولی باز هم این رویه ادامه دارد و به قول یکی از دوستان گویا همون ارسال «کد» هم یک جور حیله بوده است

در طول دوران تحصیل با اساتید بسیاری در مقاطع مختلف در ارتباط بوده ایم و رفتارها و واکنش های بسیاری هم شنیده ایم که نقل شب های دور هم نشینی خوابگاه و موضوع گفتگوهای گردهم آیی سالن های دانشگاه بوده است. کمی جرات به خرج می دهم و می گویم که نود درصد آن حرف ها در نکوهش اساتید بوده است. (البته در پرانتر این را هم بگویم که کافر همه رو به کیش خود می پندارد، منِ کافر آمار و ارقام را از خودم در آوردم. وقتی که آمارِ نهادهای مختلف هیچ وقت با هم همخوانی ندارد تکلیف آمار خود ارجاعی بنده دیگر معلوم است). بله، اساتیدی بوده و هستند که خیلی رک و پوست کنده به آدم می گویند که ا

چه کسی یا چه چیزی تعادل را بر هم زده است؟ تابستان 95 که اکنون به نیمه های آن رسیده ایم با اتفاقات و خبرهای بسیاری در جای جای ایران مواجه بودیم که بسیاری از آن ها تکان دهنده و فاجعه آمیز بوده اند: فیش های نجومی که مردم را به عدالت و صداقت بسیاری از مسئولین بدگمان کرد، بسیاری از خانواده ها و دانش آموزان با مسئله انتخاب رشته های اجباری مواجه اند و نگران آینده اند، بسیاری از جوانان دغدغه اشتغال دارند و معدود شغل های ایجاد شده با نواقص بسیاری مواجه اند، یا بسیار اندک اند و یا دچار مشکلات جنسیتی اند، برخی از شهرها از جمله تهران،کرج، و شهرهای اطراف پایتخت روز

مدت ها تنها خودم رو عاقل فرض می کردم و فکر می کردم مردم کشور ما، یعنی از مسئولین کشوری گرفته تا کارمندان و مردم عادی، دور از جان شما نمی فهمند و اصلا فکر نمی کنند. چرا که اگر فکر می کردند و می دانستند کاری می کردند و حداقل به صورت لاک پشتی هم که شده حرکتی صورت می گرفت و تغییری ایجاد می شد. ولی الان به این نتیجه گیری رسیده ام که ای دل غافل، مردم و مسئولین خیلی خوب می دانند و می دانسته اند، تنها خود من بوده ام که نمی دانسته ام. بماند. از روزی که به این نتیجه گیری رسیده ام حال و روزم اصلا خوب نیست، آدم وقتی که فکر می کند کسی از چیزی خبر ندارد و یا نمی داند، سعی می